สวัสดีต้นเดือนตุลา

          หลังจากไม่มีเวลามา update blog เป็นเวลานานแสนนาน ในที่สุดก้อหาฤกษ์จนได้... กลางเดือนที่แล้วมีโอกาสได้ไปงานไหว้พระจันทร์ ที่ตำบลทุ่งยาว ที่นั่นจัดงานอย่างใหญ่โต ว้าว ไม่เคยเห็น ไม่เคยมีโอกาสไปน่ะ ก้อ ตำบลทุ่งยาว ไกล๊..ไกล จากตัวเมือง(จ.ตรัง)นี่นา  ปาป๊าบอกว่าเค้าจัดแค่แห่งเดียวเท่านั้นในประเทศไทยที่จะใหญ่โตยังงี้ ยังกะคนทั้งตำบลพร้อมเพรียงใจกันหมด  บรรยากาศน่าตื่นตาตื่นใจ สองข้างทาง จัดโต๊ะพิธี เตรียมของไหว้กันอลังการ มีจุดโคมกระดาษ ด้วย อลังการจริงๆ ยังกะหลุดไปอีกเมืองๆหนึ่ง กลับมาแทบเก็บไปฝันเลย

ตอนนี้ฝนซาใกล้หยุดดวงตะวันเริ่มโบกมือลา ความมืดเริ่มมาเยือน... แต่ในความมืด กลางคืนยังมีแสงจันทร์ มันเหมือนกับบอกเป็นนัยให้กับตัวเราเองว่า ในขณะที่เราแย่ที่สุด มันยังมีทางออกอยู่เสมอ ลองหยุดนิ่งมองรอบตัวให้ดี คุณอย่ามัวคาดหวังความช่วยเหลือจากผู้อื่น แต่ให้เริ่มจากตัวคุณเองก่อน เพราะว่ามันจะทำให้คุณเข้มแข็ง และยืนได้ด้วยตัวเอง

these are example pictures from my portfolio , click here to see them

        I forgot to tell that, I have a small business, what is the photograph studio. It is not so big because I’m running by myself and working as a photographer as well. If you are interested in my work you can contact me any time, but my studio is located in south of Thailand, the city name is Trang.

สวัสดีวันพฤหัส (จริงๆแล้วมันเปงวันศุกร์แย้ว)

เริ่มแปะภาพเริ่มต้นด้วยฝีมือ จาก ILLUSTRATOR ที่เคยลองๆหัดทำไว้ กะว่าจะศึกษาให้สำเร็จยุทธ แต่มะมีเวลาซะทีเล้ยยยย คงมีแค่ Photoshop เท่านั้นมั๊งที่สำเร็จยุทธมาได้ จนได้ใช้ทำมาหากินในวันนี้ง่ะ  แต่ก้อตั้งใจว่าถ้าว่างเมื่อไหร่ก้ออยากกลับมาหัดทำใหม่น่ะ (หวังว่าคงมีวันนั้น) คนเรามักจะผลัดวันประกันพรุ่งกันเป็นส่วนใหญ่ สิ่งที่ตั้งใจว่าจะทำ นี่นะ จะต้องทำให้ได้ พอถึงเวลาจริงๆ เริ่มไปได้หน่อย กลับมีข้ออ้าง รึว่าเหตุการณ์ทำให้อ้างไป จนต้องเลื่อน.....ออกไป(อย่างไม่มีกำหนด) มองย้อนกลับไป โห... ครอสติสทิ้งค้างไว้ 4 ปียังไม่เสร็จ ทั้งๆที่อีกไม่ไกลนักจะถึงจุดหมาย ไหมพรมเกือบสิบไจ เต็มถุงเยยหลากหลายสี จ๋วยดี งานฝีมือต่างๆนานา เสร็จไปบ้าง ไม่เสร็จก้อเยอะ ไหนจะตำรากับข้าวขนมเพียบ แต่จนบัดนี้ยังทำไม่เป็น แต่ชอบอ่านนะ แอบแว๊บไปซุ่มอ่านที่กระทู้ Pantip ห้องจตุจักร อยู่ทุกวัน ประมาณ อันตัวข้าพเจ้าเก่งทฤษฎี แต่ไม่สามารถปฎิบัติได้    http://www.pantip.com/cafe/jatujak/    

 

วันนี้ฝนตกตั้งแต่เช้า ตระเวนๆหม่ำติ่มซำตามเคย เลี้ยงฉลองอ้นกลับมาทำงานวันแรก คิดถึงไม่ได้มากินกันอย่างนี้ตั้ง 2 เดือนแล้ว เห็นอ้นคลอดลูกแล้ว ตัวอ้วนพีๆ ตอนนี้น้ำหนักลดไป 10 กิโลก้อยังคงอ้วนพี เป็นห่วงมาก ก้อเลยขุนๆๆๆซะ (ทำไมฉานเป็นคนดีอย่างนี้นะ ไม่เข้าใจ)  เป็นงัยส่วนหนึ่งเล็กๆน้อยๆ น่าหม่ำมะ

วันนี้ไม่มีอะไรมาก แทบไม่ทำอะไรเลย เพราะว่าเหลืออดกะเจ้าคอมตัวเก่ง ได้เวลาจัดการขนไปให้น้องร้านคอมพ์ข้างๆร้าน(ตัวเอง) จัดการซะ แบบว่า หาเรื่องเสียกะตังค์ขี้เกียจมานั่งทำเอง ตกเย็นตะลอนๆไปงานตลาดนัด ไปได้น้องฟาแลน (กล้วยไม้) กระถางเล็กกลับมา ถ้าไม่ตายไปซะก่อน วันนึงออกดอกจะถ่ายมาอวด

สรุป...วันนี้เรื่อยๆเอื่อยๆ ไม่ทำงาน ไม่มีอะไรทำ (แต่มีรายการหม่ำตลอด) จากลาด้วยภาพถ่ายเองแล้วเอามาแต่งกะ PHOTOSHOP โปรแกรมทำมาหากิน  (เป็นคนชอบสีสดๆ จัดๆแรงๆ ง่ะ)

สวัสดีวันพุธ

วันนี้ฝนไม่ตก ตื่นมาเกือบสาย นอนซะเต็มคราบ เหมือนว่าอาการจะดีขึ้นก้อเลยดีใจตะลอนๆไปหม่ำชาร้อน(ยังไม่ไว้วางใจ) กะบรรดาขนมติ่มซำ หลังจากอดมาหนึ่งวัน วันนี้ก้อเลยกินชดเชยไปเยอะเลย ซ้อนท้ายมอเตอร์ไซด์น้องชายซิ่งๆรอบเมือง แดดร้อนดีแต่คิดว่าไม่เป็นไร

ตอนเที่ยงแก่ๆ อ้น(ลูกน้องที่ลาคลอด)มาหา พร้อมกะบอกว่าพรุ่งนี้จะมาทำงาน ง่า....อิสรภาพฉานกำลังจะหมดไป  ก้อนั่งคุยกะเค้า ฟังเค้าบ่นๆตามเคย แต่ก้อไม่เป็นไร ฟังไปก้อไปคว้าชอคโกแลตมาให้หม่ำแก้เครียด สำหรับตัวเองกินไปเยอะพอควร อ้นชวนไปข้างนอกก้อไปเป็นเพื่อนเค้า จริงๆแล้วก้อไม่อยากไป มันร้อนง่ะ

ไปสิงสถิตย์ที่ร้านยาตั้งนานแบบว่ารู้จักกะน้องที่ร้านขายยา อ้นเค้าก้อซื้อยาเขียวให้ลูกแล้วก้อบ่นๆ หาวิธีลดความอ้วน น่าสงสารดีเน๊อะ ผู้หญิงเวลามีน้องเนี๊ยะเห็นแล้วต้องทำใจ.... สักวันฉานจะอ้วนพี อนิจจา จริงๆ

หลังจากนั้นก้อร่อนไปตลาด (ร้อนอีกแล้ว) อ้นเค้าแวะซื้อผลไม้ ฝอยๆกะแม่ค้าตามประสาแม่ลูกอ่อนช่างคุยถูกคอกันซะจิ๊งงงงงงง ส่วนเราก้อยืนคอย...เมื่อไหร่จะคุยกันเสร็จว้า.. ห่วงร้านน่ะ โทรศัพท์ก้อไม่ได้เอาไป พอกลับบ้าน ก้อรีบเปิดแอร์อย่างด่วนจี๋.... คนมันร้อนตาลาย

นั่งฟังเพลงไป จัดของลงกล่องส่งให้ใครบางคน วิ่งไปวิ่งมากว่าจะเสร็จ... สุดท้ายทุกอย่างเรียบร้อยดี แต่ฉานเริ่มตาลาย ปวดจี๊ดๆ ง่า..อาการมันเริ่มกำเริบแน่ๆฉาน รีบอัดยาแก้ปวดไป ทุกอย่างเริ่มอยู่ในสภาพมึนงงเพราะฤทธิ์ยา มึน....มึน....

ตอนเย็นใกล้ค่ำ มาม๊ากลับมา เย้... Happy Birthday my mom ก้อเลยชวนไปหม่ำ Pizza ที่ตรังมี The Pizza company แล้วนะ ไปนั่งหม่ำๆ ท่ามกลางสมองมึนงง ซัดซะจุก มึนแต่อิ่ม กลับมาบ้านด้วยสภาพโซซัดโซเซ นั่งทำใจ จะกินยาต่อดีมั๊ยนะ แบบว่าอิ่มจนไม่อยากเอาอะไรใส่ปากแล้วง่ะ

....เฮ้อเมื่อไหร่จะหายป่วย....

 สวัสดีวันฝนตก

....เฮ้อ.... มันคงจะดีกว่านี้ถ้าวันนี้ฝนตกแล้วไม่ป่วย!!  ทรมานชะมัด หลังจากไม่เคยเป็นยังงี้มาหลายเดือน โห... สุดจะเพลีย เมื่อยตัว น้ำมูกที่พาลจะไหลตลอดเวลา  ยาก้ออย่างแรง นั่งทำงานไปแทบจะสัปงกไป ทรมานสังขารดีแท้

 

....เฮ้อ.... มันคงจะดีกว่านี้ถ้าวันนี้ฝนตกแล้วไม่ต้องอยู่คนเดียว นั่งฟังเพลงรัก บรรยากาศพาไป (แถมป่วยอีกตังหาก) ทำให้ยิ่งรู้สึกว่ามันแย่มากกับการที่ต้องอยู่คนเดียว บางครั้งเหมือนมีใครแต่จริงๆก้อไม่มีใครเลย เหงาเป็นบ้าเป็นหลัง ตัวก้อร้อนวูบวาบๆ เหงาจนน้ำตาแทบไหล (รึว่าไหลไปแล้วหว๋า)

ฝนตกยังงี้ ทำให้อารมณ์กระเจิดกระเจิง ไข้ก้อขึ้น ตาลายๆ ชวนให้น่าน้อยใจ ....